Η Δέσποινα Κουβάτσου γεννήθηκε στον Πειραιά. Έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής, έχοντας ως μέντορά της τον Άγγελο, και έχει παρακολουθήσει μαθήματα κοσμήματος και μικρογλυπτικής. Από το 1985 έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις και έχει στο ενεργητικό της 18 ατομικές εκθέσεις. Έργα της υπάρχουν στο Μουσείο Ίωνα Βορρέ, στις Δημοτικές Πινακοθήκες της Κέρκυρας, της Λευκάδας και της Βουλγαρίας, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το έργο συμμετοχής της στην έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» στο Σισμανόγλειο Μέγαρο και τη Θεολογική Σχολή Χάλκης συμπεριλήφθηκε στο Ημερολόγιο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Έχει προσφέρει έργα της για δημοπρασίες και ευχετήριες κάρτες της «Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών», ενώ έργο της δημοπρατήθηκε στη Γκαλερί Αργώ για τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα». Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε.). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Η Εύθραυστη Διχοτομία της “Casta Diva”. Το έργο αποτελεί μια αλληγορική εξερεύνηση της διττής φύσης της Μαρίας Κάλλας, ακροβατώντας στο μεταίχμιο του δημόσιου μύθου της ως άθικτης, ιερής “Casta Diva” και της ευάλωτης, ιδιωτικής της υπόστασης. Η σύνθεση χωρίζεται εννοιολογικά σε δύο αντίρροπους κόσμους: η βαριά πολυτέλεια της όπερας συμβολίζει το ένδοξο αλλά απαιτητικό πεπρωμένο της στη σκηνή, ενώ το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας αντιπροσωπεύει τον βαθύ της πόθο για ελευθερία, γαλήνη και μια απλή ζωή. Στο προσκήνιο, εμβληματικά σύμβολα συμπληρώνουν την αφήγηση. Η παρτιτούρα της Norma λειτουργεί ως καθρέφτης της καλλιτεχνικής της ταυτότητας, το εγκαταλελειμμένο βιολί ενσαρκώνει τη σιωπή και την τελειομανία της, ενώ τα κόκκινα ροδοπέταλα μαρτυρούν τους θριάμβους αλλά και τις προσωπικές της πληγές. Το έργο δεν είναι απλώς ένα πορτρέτο, αλλά μια εικαστική μελέτη στη μοναξιά της ιδιοφυΐας, ενώνοντας τους δύο κόσμους που όρισαν τη μοίρα της.