Η Κορίνα Κνιθάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και είναι εικαστικός, απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), όπου φοίτησε στο εργαστήριο του Χρόνη Μπότσογλου. Στην πορεία της έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Ξεχωρίζουν οι ατομικές της εκθέσεις στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (2026, «Θαλασσινά τοπία»), στο Παλαιό Δημαρχείο Γλυφάδας (2019, «Πρόσφυγες»), σε ατομική έκθεση (2015, «Yoga») και στην γκαλερί Thanassis Frissiras (2012, «Πρόσωπα»). Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων σε σημαντικούς πολιτιστικούς χώρους, όπως το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (2021, «Σε γνωρίζω από την όψι»), η Galerie In Farbe (2017), το Μουσείο Φρυσίρα (2011), το American College of Greece (2008), η Artower Gallery (2007) και το Μουσείο Σπύρου Βασιλείου (2005). Το έργο της αντλεί θεματικά από τη θάλασσα, την ανθρώπινη μορφή και κοινωνικά ζητήματα.

Δύο ερμηνείες της Μαρίας Κάλλας ως Μήδειας πραγματικά ξεχωρίζουν. Εκείνη της Μήδειας του Cherubini στη θρυλική παράσταση του 1961 στην Επίδαυρο, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή, και εκείνη στην ομώνυμη ταινία του Pier Paolo Pasolini, όπου αναδεικνύεται το ιερό δαιμόνιο της ηρωίδας αλλά και της ίδιας της μοναδικής soprano. Η αναπαραγωγή της παράστασης του 1961 φέτος στην Επίδαυρο υπήρξε η έμπνευση για το έργο μου. Σε αυτό η Μαρία, ως Μήδεια του Pasolini, παρακολουθεί την Callas – Μήδεια του Cherubini, στον ίδιο τόπο στην Επίδαυρο, σε ένα άδειο θέατρο αποστασιοποιημένη και μόνη. Μόνα ζωντανά στοιχεία στον πίνακα το πράσινο του τόπου και τα ανήσυχα σύννεφα του ουρανού. Όλα συμβαίνουν σε ιδεατό χρόνο με τα δύο πρόσωπα, Μήδεια και Κάλλας, σε μια μορφή.