Η ύλη γίνεται καθρέφτης και παγίδα. Ένα κατεστραμμένο σπίτι – κουφάρι μνήμης. Στη θέση της ζωής υψώνονται στοίβες από λίρες. Το λαμπερό θεμέλιο αποδεικνύεται σαθρό. Η γυμνή φιγούρα αγγίζει τον χρυσό με μια απληστία που δεν σώζει τίποτα. Η υλική κληρονομιά παραμένει πολύτιμη και καταστροφική. Στο τέλος ξεχνά κανείς ποιος ανήκε σε ποιον.