Ο Γιάννης Αρτινόπουλος γεννήθηκε το 1940 στη Ναύπακτο και από το 1952 έζησε στο Βέλγιο, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική με διάκριση «Grande Distinction». Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας σε σημαντικά έργα στο Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Αφρική. Παράλληλα, σπούδασε ζωγραφική στις Βρυξέλλες, όπου γνώρισε κορυφαίους Βέλγους καλλιτέχνες και μαθήτευσε κοντά στον σπουδαίο σουρεαλιστή ζωγράφο René Magritte. Με την ενθάρρυνση και υποστήριξή του πραγματοποίησε επιτυχημένες ατομικές εκθέσεις, διαμορφώνοντας τη δική του καλλιτεχνική ταυτότητα. Από το 1981 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ναύπακτο και αφιερώθηκε στη ζωγραφική. Το έργο του εστιάζει στον άνθρωπο, τις κοινωνικές ανισότητες, τον έρωτα και τα διαχρονικά συναισθήματα, αποδίδοντάς τα με ευαισθησία και εσωτερικότητα. Με φωτεινή χρωματική παλέτα και ήπια εκφραστικά μέσα, επιδιώκει να προκαλέσει σκέψη, συναίσθημα και προσωπικό προβληματισμό στον θεατή.

Στο «Δράμα», ο Γιάννης Αρτινόπουλος προσεγγίζει τη Μαρία Κάλλας πέρα από τη λάμψη της σκηνής και τον μύθο της ντίβας. Οι απρόσωπες μορφές παραπέμπουν στις διαφορετικές πλευρές της: τη Μαρία και την Κάλλας, τη γυναίκα και την καλλιτέχνιδα, την ευαισθησία και τη δύναμη. Οι κόκκινες φλόγες εκφράζουν την ένταση μιας ζωής που κινήθηκε ανάμεσα στη δημιουργία και την προσωπική δοκιμασία, στον έρωτα και την απώλεια, στην επιτυχία και τη μοναξιά. Το έντονο κίτρινο φόντο θυμίζει τα φώτα της σκηνής και τη διεθνή ακτινοβολία της, ενώ η ημισέληνος και οι σταγόνες προσθέτουν μια αίσθηση σιωπής και μελαγχολίας. Οι μορφές μπορούν να διαβαστούν ως το κοινό που την παρακολουθεί, αλλά και ως πρόσωπα και μνήμες που τη συνοδεύουν. Το έργο δεν επιχειρεί να απεικονίσει την Κάλλας. Επιχειρεί να αποδώσει την αντίθεση ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την ιδιωτική της ζωή, φωτίζοντας το ανθρώπινο δράμα πίσω από τη φωνή και τον μύθο της.