Η Τάσσα Μπιτσάνη Πέτρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι μαθήτρια του «ζωγράφου των τρένων», Στέλιου Μαυρομάτη. Πειραματίζεται με τα υλικά και δημιουργεί ζωγραφικά έργα σε καμβά με ακρυλικά, λάδι και κολάζ. Σπούδασε Φιλολογία και είναι διδάκτορας Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ., με θέμα «Οι Γυναικείες Μορφές στο Ζωγραφικό Έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (EL GRECO)». Έχει πραγματοποιήσει 23 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τη Βασιλεία, τη Βαρκελώνη, το Λονδίνο, τη Βενετία, τη Meldola της Ιταλίας, τη Ζυρίχη, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Έργα της υπάρχουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Ίδρυμα «Μελίνα Μερκούρη», στην Πινακοθήκη ΦΑΑΘ Θεσσαλονίκης, στην «Τέχνη» Κιλκίς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ. Είναι μέλος του Ομίλου UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος, των Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης, της Ομάδας Τέχνης Peggy Guggenheim Collection, Venice και της Ομάδας Τέχνης Association Giuseppe Bertolino, ITALY.

«Η Μαρία Κάλλας δεν τραγούδησε απλώς· έζησε μέσα από τη μουσική. Η τέχνη ήταν η φλόγα που έκαιγε αδιάκοπα στην ψυχή της, φωτίζοντας κάθε της βήμα και δίνοντας νόημα σε ολόκληρη τη ζωή της. Με αστείρευτο πάθος αναζητούσε την τελειότητα σε κάθε νότα, σε κάθε λέξη, σε κάθε συναίσθημα πάνω στη σκηνή. Η Κάλλας απέδειξε πως η αληθινή τέχνη δεν γεννιέται μόνο από το ταλέντο, αλλά από μια άσβεστη φλόγα που καίει αδιάκοπα στην καρδιά του δημιουργού και μεταμορφώνει κάθε ερμηνεία σε αιωνιότητα. Αυτή τη φλόγα θέλησα να αποδώσω στο έργο μου “Μαρία Κάλλας. Η Diva. Η Φλόγα”, τη φλόγα που έκαιγε μέσα της και την έκανε να ξεχνά δυσκολίες, κούραση, απογοητεύσεις. Τα ακρυλικά χρώματα που χρησιμοποίησα και η εξπρεσιονιστική αρχιτεκτονική του φόντου αποδίδουν αυτή τη φλόγα που φώτιζε το πρόσωπό της, την μεταμόρφωνε επάνω στη σκηνή που την έκανε να μοιάζει με πανέμορφη Μούσα της Μουσικής και της Όπερας.»