Πάνω στα συντρίμμια, γυμνά σώματα χορεύουν από μια βαθιά, ανθρώπινη ανάγκη να θυμίσουν πως παραμένουν ζωντανά. Ο χορός γίνεται πράξη συνέχειας, μια επανεκκίνηση μετά την κατάρρευση – ο άνθρωπος ξαναχτίζει πρώτα τον εαυτό του, απογυμνωμένος από ψευδαισθήσεις.