Η Βάνα Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στην Καρδίτσα Θεσσαλίας και από την παιδική της ηλικία ζει και δραστηριοποιείται στην Ιτέα Φωκίδας. Σπούδασε Αρχιτεκτονική και Διακόσμηση Εσωτερικών Χώρων στο ΙΕΚ ΑΛΦΑ και είναι κάτοχος της πιστοποίησης NCFE του βρετανικού φορέα. Η ζωγραφική αποτελεί για εκείνη μια βαθιά και διαρκή ανάγκη έκφρασης. Στην καλλιτεχνική της πορεία έχει δημιουργήσει αρκετά έργα, πολλά από τα οποία βρίσκονται σήμερα σε ιδιωτικές συλλογές. Έχει πραγματοποιήσει τέσσερις εκθέσεις, δύο στην πόλη της Βιέννης, εκ των οποίων η μία πραγματοποιήθηκε στο κτίριο Rotunda of the Vienna International Center (VIC) υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και δύο στην πόλη της Ιτέας. Στα έργα της χρησιμοποιεί κυρίως ακρυλικά χρώματα, με ιδιαίτερη αδυναμία στο χρυσό στοιχείο, το οποίο προσδίδει φως, ένταση και διαχρονικότητα στις συνθέσεις της.

Το έργο αποτελεί έναν εικαστικό φόρο τιμής στην απόλυτη ντίβα της όπερας, τη Μαρία Κάλλας, αποτυπώνοντας το μυστήριο και τη θεατρικότητα που την περιέβαλαν. Η γυναικεία φιγούρα, στραμμένη με την πλάτη προς τον θεατή, στέκεται αγέρωχη στο σκοτάδι της σκηνής, λίγο πριν το πρώτο χειροκρότημα. Το έντονο γαλάζιο ένδυμα με τις χρυσές ανταύγειες συμβολίζει τη λάμψη και το μεγαλείο των εμβληματικών ρόλων που ενσάρκωσε. Κεντρικό στοιχείο του έργου αποτελούν οι λευκοί κρίνοι (Calla lilies), οι οποίοι λειτουργούν ως ένας διπλός, νοητικός συμβολισμός: από τη μία πλευρά αποτελούν ένα λεκτικό παιχνίδι με το όνομα της μεγάλης σοπράνο, και από την άλλη αντιπροσωπεύουν την αγνότητα, την απόλυτη αφοσίωση και τη θεϊκή χάρη της φωνής της που σφράγισε την παγκόσμια ιστορία της μουσικής.