Η Μαρία Ν. Παπατρέχα κινείται ανάμεσα στην εκπαίδευση και την τέχνη, δημιουργώντας έργα όπου η μνήμη, το χρώμα, η υφή και το φως συνυπάρχουν αρμονικά. Η εικαστική της ταυτότητα διαμορφώθηκε μέσα από τριετή μαθητεία στο Ελληνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού, υπό την καθοδήγηση του ζωγράφου και ιστορικού τέχνης Αντώνη Κουρτικάκη. Το έργο της αντλεί έμπνευση από το ελληνικό τοπίο και την πολιτιστική κληρονομιά. Η ζωγραφική συναντά την υφαντική και την κεντητική, με το νήμα να λειτουργεί ως ζωγραφική ύλη. Είναι δημιουργός του greek.dec.art, σειράς που αναδεικνύει μοτίβα της ελληνικής κεντητικής τέχνης από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, μέσα από μουσειακούς θησαυρούς της Ελλάδας και του εξωτερικού. Παράλληλα, δημιουργεί τη σειρά «Ονείρου Κόσμου», με μοναδικά, ονειρικά έργα εμπνευσμένα από την ελληνική φύση και κουλτούρα, κεντημένα σε φυσικό γαλλικό λινό με βαμβακερές και μεταλλικές κλωστές. Στο έργο της, η ελληνική κληρονομιά δεν αναπαρίσταται, μεταμορφώνεται και συνεχίζει να ζει.

«Η μελωδία της ελληνικής παράδοσης» είναι ένα έργο αφιερωμένο στη Μαρία Κάλλας, καθώς η εικαστική του αφήγηση συνομιλεί με βασικές έννοιες της ζωής και της τέχνης της: τη θεατρικότητα, τη μεταμόρφωση και τη δύναμη της έκφρασης. Η κεντρική μορφή λειτουργεί ως πρωταγωνίστρια μιας σκηνής, ενώ οι υπόλοιπες μορφές θυμίζουν χορό θεάτρου ή όπερας. Δεν απεικονίζεται η ίδια η Κάλλας· αποδίδεται συμβολικά η πορεία μιας καλλιτέχνιδας που μεταμορφώνει το προσωπικό βίωμα σε τέχνη. Το ονειρικό τοπίο, τα λουλούδια, τα δέντρα και οι ανθρώπινες μορφές γίνονται φορείς μνήμης, συναισθημάτων και ρόλων. Η διαδρομή του έργου παραπέμπει στη μετάβαση από την καθημερινότητα στον μύθο, εκεί όπου ζωή και σκηνή συνυπάρχουν. Με φωτεινή ατμόσφαιρα και αφηγηματικό χαρακτήρα, το έργο αποδίδει μια «μελωδία» της ελληνικής παράδοσης, όπου φύση, άνθρωπος, μνήμη και τέχνη συνυπάρχουν σε έναν ονειρικό κόσμο. Έτσι, αποτίει φόρο τιμής στη Μαρία Κάλλας και στη διαχρονική δύναμη της τέχνης να μεταμορφώνει το βίωμα σε συγκίνηση.