Η Ελισάβετ Δ. Μουζακίτη γεννήθηκε στον Μώλο Λαμίας. Σπούδασε στη Σιβιτανίδειο Σχολή σχέδιο και διακόσμηση, όπου διδάχθηκε ελεύθερο και τεχνικό σχέδιο, βιτρώ, ψηφιδωτό, καλλιγραφία και μπαρόκ, και αποφοίτησε με υποτροφία. Το 1989 εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα και εργάστηκε στη ΔΕΗ ως σχεδιάστρια. Εντάχθηκε στην ΕΙ.ΚΕ., Εικαστική Κερκυραϊκή Ένωση, στην οποία διετέλεσε γραμματέας για οκτώ έτη, ενώ συνεχίζει μέχρι σήμερα να συμμετέχει στις δράσεις της. Ολοκλήρωσε επίσης την εξαετή Καλλιτεχνική Σχολή του νησιού, με δασκάλους τον Σ. Αλαμάνο και τον Κ. Τόμπρο. Το 2019 παρακολούθησε ετήσιο σεμινάριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου με έμφαση στα μάνταλα. Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε 65 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αυστρία.

Όταν ξεκινάω έναν πίνακα έχω ένα κεντρικό σημείο. Ζωγραφίζω στη συνέχεια με το ένστικτο, περισσότερο από τη σκέψη. Στο συγκεκριμένο έργο ήξερα μόνο ότι ήθελα να ζωγραφίσω τη «γυναίκα» Μαρία Κάλλας στο κάτω μέρος του καμβά. Κάποιος μου είπε ότι δεν στέκει ζωγραφικά. Εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου. Δεν γνώριζα το γιατί. Εκ των υστέρων κατάλαβα. Άφησα τον χώρο γεμάτο σιωπές, σε έναν ορίζοντα που περίμενε να γεμίσει. Να απλωθούν η φωνή της, οι σκέψεις της… Και ύστερα ήρθαν τα σκουλαρίκια. Δημιουργήθηκαν αυθόρμητα. Το χέρι μου οδηγήθηκε από το πινέλο, δίχως εγώ να προσπαθήσω. Έτσι έγινε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της μορφής. Είναι το δέσιμο που είχε με το Παρίσι, την Πόλη του φωτός. Γι’ αυτό τον λόγο και το κίτρινο χρώμα. Η ουσία στη ζωγραφική για μένα είναι ίσως να μην ξέρω τι αναζητώ, αλλά να εμπιστεύομαι αυτό που δημιουργείται πάνω στον καμβά.