Η Μαρία Γενιτσαρίου, γεννήθηκε το 1966 στο Πειραιά, είναι εικαστικός και καλλιγράφος με έμφαση στην εξέλιξη της ελληνικής καλλιγραφίας. Αφοσιωμένη στην τέχνη από τη νεότητά της, σπούδασε γραφικές τέχνες και ζωγραφική. Το 1993 μελετά την ελληνική καλλιγραφία στο Τμήμα Παλαιογραφίας του ΜΙΕΤ με τον καθηγητή Αγαμέμνωνα Τσελίκα. Χρησιμοποιώντας τη γραφή ως κύριο μέσο της τέχνης, δημιουργεί έργα που ενσωματώνουν διάφορες γραμματοσειρές, μεταμορφώνοντας τις σε τέχνη. Έχει παρουσιάσει τα έργα της σε δεκάδες εκθέσεις διεθνώς, έχει διατελέσει διδάσκουσα Καλλιγραφία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών. Τα έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και συλλογές διεθνών ιδρυμάτων εντός και εκτός Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων Μουσείων στη Βιέννη και του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη. Πιστεύοντας στις ανεξάντλητες δυνατότητες της καλλιγραφίας, συμμετέχει σε προγράμματα προώθησής της σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Κάθε πολιτισμός δημιουργεί τα δικά του σύμβολα για να μιλήσει για όσα υπερβαίνουν τον χρόνο. Στην ιαπωνική παράδοση, το Οσιντόρι αποτελεί το σύμβολο της απόλυτης αφοσίωσης. Η ένωση των δύο πλασμάτων αποκτά αξία που υπερβαίνει την ίδια τη ζωή και μετατρέπεται σε μέτρο πίστης, μνήμης και προσωπικής ακεραιότητας. Από αυτόν τον διαχρονικό συμβολισμό γεννήθηκε το έργο. Η καλλιγραφία, οι ανθισμένες κερασιές, ο κύκλος, οι πάπιες των μανδαρίνων, ο φυσικός φορέας του έργου συγκροτούν μια ενιαία εικαστική αφήγηση όπου η εικόνα και ο λόγος συνυπάρχουν ως μία γλώσσα. Κάθε στοιχείο λειτουργεί ως φορέας κοινής ιδέας. Η αφοσίωση συνιστά δημιουργική δύναμη. Διαμορφώνει την ταυτότητα, δίνει μορφή στην ύπαρξη και τελικά μετατρέπει τη ζωή σε έργο. Αυτή η ιδέα διαπερνά και την προσωπικότητα της Μαρίας Κάλλας: η τέχνη της υπήρξε μια αδιάκοπη πράξη ολοκληρωτικής προσήλωσης. Η Κάλλας κατέκτησε μια μοναδική θέση στην παγκόσμια πολιτιστική μνήμη επειδή ενσάρκωσε την αφοσίωση ως τρόπο ύπαρξης.