Μια τελετουργία ρόλων που διασώζει τη σιωπή της παράδοσης. Η νύφη χωρίς πρόσωπο μετατρέπει το άτομο σε σύμβολο κοινωνικής υποχρέωσης. Τα παιδιά, στα πόδια των μεγάλων, γίνονται οι άφωνοι διάδοχοι ενός συστήματος που αναπαράγεται. Η εικόνα σχολιάζει την «νόμιμη» κατανομή των ρόλων μέσα στην οικογένεια: οικεία, αλλά ταυτόχρονα αποστασιοποιημένη, μετατρέπει το ιδιωτικό βίωμα σε συλλογική παρατήρηση για θέση, καθήκον και συνέχεια.